BLASK: Czym dokładnie jest program Midwife Leaders’ Executive Sponsorship Programme i jakie są jego główne cele?
Dr n. o zdr. Magdalena Korżyńska-Piętas, profesor Uczelni: Jest to międzynarodowa inicjatywa stworzona przez International Confederation of Midwives (ICM). Głównym założeniem programu jest wzmacnianie kompetencji przywódczych wśród położnych, wspieranie strategicznego planowania kariery oraz budowanie międzynarodowych sieci współpracy. Program ma również na celu zwiększenie widoczności położnych jako liderek w systemach ochrony zdrowia oraz wspieranie ich udziału w procesach decyzyjnych dotyczących organizacji opieki nad kobietą i rodziną. Warto podkreślić, że program ma bardzo konkretną i dobrze zaplanowaną strukturę. Jest to 24-miesięczna inicjatywa, w ramach której doświadczeni liderzy - tzw. executive sponsors - są łączeni w pary z położnymi rozwijającymi swoje kompetencje przywódcze. W tegorocznej edycji utworzono 55 takich par na świecie, co pokazuje skalę, ale jednocześnie kameralny, jakościowy charakter programu.
Współpraca nie ma charakteru jednorazowego spotkania, ale jest procesem, obejmuje regularne spotkania (co najmniej raz w miesiącu), pracę nad celami rozwojowymi oraz wspólne planowanie ścieżki liderskiej. Uczestnicy korzystają z ustrukturyzowanych narzędzi, takich jak modele planowania celów czy pracy coachingowej, a także biorą udział w międzynarodowych spotkaniach networkingowych i sesjach typu „Connect and Learn”.
Program przewiduje również cykliczne spotkania z organizatorami, tzw. check-ins, a także udział w wydarzeniach międzynarodowych, w tym w kongresie ICM. Z perspektywy uczestniczki szczególnie cenne jest to, że program działa w obie strony. Midwife Leaders’ Executive Sponsorship Programme nie jest wyłącznie programem mentoringowym, ale przestrzenią budowania globalnego przywództwa w położnictwie - opartego na współpracy, wymianie doświadczeń i realnym wpływie na systemy opieki zdrowotnej.
BLASK: Jak wygląda współpraca mentorki z uczestniczką programu i czego dotyczy taka relacja mentoringowa?
Dr n. o zdr. Magdalena Korżyńska-Piętas, profesor Uczelni: Program został skonstruowany w taki sposób, aby położne posiadające większe doświadczenie liderskie mogły objąć mentoringiem osoby będące na wcześniejszym etapie rozwoju zawodowego – mające mniejsze doświadczenie, ale duży potencjał. Na ten moment wiem już, że mam przydzieloną jako swoją podopieczną położną z Warszawy i to właśnie z nią będę współpracować m.in. przy tworzeniu wspólnych projektów. Program przewiduje również wydarzenia podsumowujące poszczególne etapy projektu oraz dużą konferencję kończącą całe przedsięwzięcie.
Uważam, że udział w Midwife Leaders’ Executive Sponsorship Programme to obustronna korzyść – dzięki programowi zawodowo rozwija się zarówno podopieczna, jak i mentor. Udział w projekcie ICM sprzyja także nawiązywaniu ciekawych współprac, również między uniwersytetami.
BLASK: Jak wyglądał proces rekrutacji do programu i jak duża była konkurencja międzynarodowa?
Dr n. o zdr. Magdalena Korżyńska-Piętas, profesor Uczelni: Do udziału w rekrutacji zachęciła mnie moja przełożona, dr hab. n. o zdr. Agnieszka Bień, profesor UMLUB, a także pozytywne opinie uczestników poprzednich edycji. Proces naboru był wieloetapowy i obejmował zarówno ocenę dorobku zawodowego, jak i doświadczeń związanych z przywództwem w środowisku położniczym. Kandydatki i kandydaci przedstawiali swoje dotychczasowe osiągnięcia, działalność na rzecz rozwoju zawodu oraz wizję dalszego zaangażowania w budowanie liderstwa w położnictwie.
Myślę, że zostałam wybrana ze względu na prawie piętnastoletnie doświadczenie, a także udział w licznych projektach oraz stażach zagranicznych. Do programu zgłaszają się przedstawicielki wielu krajów i różnych systemów opieki zdrowotnej. Tym bardziej cieszę się, że znalazłam się w gronie osób wybranych do tej edycji programu.
BLASK: Co dla Pani Profesor osobiście oznacza zakwalifikowanie się do programu?
Dr n. o zdr. Magdalena Korżyńska-Piętas, profesor Uczelni: Udział w ICM traktuję przede wszystkim jako duże wyróżnienie, ale także jako zobowiązanie. Zakwalifikowanie się do grona Executive Sponsorów oznacza, że moje dotychczasowe doświadczenia zawodowe, naukowe i organizacyjne zostały dostrzeżone oraz uznane na forum międzynarodowym. Jednocześnie jest to dla mnie ogromna szansa na dalszy rozwój, a także możliwość współpracy z liderkami położnictwa z różnych części świata. To również okazja, by pokazać, że my – położne – jesteśmy bardzo ważną i odpowiedzialną grupą zawodową oraz że można o nas mówić w kontekście liderstwa i przywództwa.
Udział w ICM traktuję jako wyzwanie na najbliższe dwa lata, szczególnie że w poprzedniej edycji nie było uczestników z Polski.
BLASK: Jakie kompetencje uczestnicy rozwijają podczas 24-miesięcznej współpracy mentorskiej?
Dr n. o zdr. Magdalena Korżyńska-Piętas, profesor Uczelni: Program koncentruje się na rozwijaniu wielu kluczowych kompetencji przywódczych. Należą do nich przede wszystkim umiejętności strategicznego myślenia, zarządzania zmianą oraz skutecznej komunikacji w środowisku zawodowym.
Uczestniczki rozwijają także umiejętności związane z budowaniem zespołów, prowadzeniem działań rzeczniczych na rzecz zawodu oraz uczestnictwem w procesach decyzyjnych dotyczących systemów opieki zdrowotnej. Bardzo ważnym elementem jest również rozwijanie zdolności do działania w środowisku międzynarodowym i międzykulturowym.
Osobiście dzięki temu programowi chciałabym nauczyć się jeszcze większej elastyczności, a także wzmocnić umiejętność pracy zespołowej – również w kontekście funkcjonowania w nowym, międzynarodowym środowisku.
BLASK: Jakie doświadczenia z pracy w Polsce może Pani Profesor wnieść do międzynarodowej społeczności położnych?
Dr n. o zdr. Magdalena Korżyńska-Piętas, profesor Uczelni: Polski system opieki okołoporodowej w ostatnich latach przeszedł wiele istotnych zmian, zwłaszcza w zakresie rozwoju standardów opieki oraz zwiększania samodzielności zawodowej położnych. W naszej praktyce coraz większą rolę odgrywa model opieki skoncentrowanej na kobiecie i jej rodzinie, a także rozwój koordynowanej opieki położniczej.
Uważam, że doświadczenia związane z wdrażaniem nowych modeli opieki, kształceniem akademickim położnych oraz działalnością naukową mogą stanowić cenny wkład w międzynarodową dyskusję na temat przyszłości położnictwa.
Warto też mówić głośno, że położne w Polsce pracują nie tylko w szpitalach – opiekują się pacjentkami w ciąży, odwiedzają położnice w domu, prowadzą szkoły rodzenia, zajmują się uroginekologią, a także prowadzą różnego rodzaju terapie. Myślę, że należy o tym przypominać, aby położne przestały być postrzegane jedynie w kontekście sali porodowej.
BLASK: Jak planuje Pani Profesor wykorzystać zdobyte doświadczenia w nowych inicjatywach na Uniwersytecie Medycznym w Lublinie?
Dr n. o zdr. Magdalena Korżyńska-Piętas, profesor Uczelni: Jednym z moich priorytetów jest rozwijanie inicjatyw wspierających kompetencje przywódcze wśród studentek położnictwa oraz młodych położnych. Chciałabym, aby już na etapie kształcenia akademickiego pojawiały się elementy przygotowujące do pełnienia ról liderskich w praktyce klinicznej, edukacji czy badaniach naukowych.
Zdobyte doświadczenia mogą również przyczynić się do rozwijania międzynarodowej współpracy naukowej i edukacyjnej naszego Uniwersytetu, a także do tworzenia nowych projektów związanych z rozwojem opieki położniczej.
BLASK: Jakie są dziś największe wyzwania stojące przed zawodem położnej – zarówno w Polsce, jak i globalnie?
Dr n. o zdr. Magdalena Korżyńska-Piętas, profesor Uczelni: Jednym z największych wyzwań jest zapewnienie odpowiedniej liczby wykwalifikowanych położnych oraz stworzenie takich warunków pracy, które pozwolą im w pełni wykorzystać swoje kompetencje. Globalnie obserwujemy też rosnącą potrzebę wzmacniania autonomii zawodowej położnych i ich udziału w decyzjach dotyczących organizacji opieki zdrowotnej.
Równie istotne jest rozwijanie modeli opieki opartych na dowodach naukowych oraz dostosowywanie systemów opieki do zmieniających się potrzeb kobiet i rodzin. Droga od ukończenia studiów do pełnej samodzielności jest długa, trudna i wymaga wielkiej pokory. My, osoby bardziej doświadczone, zamiast oceniać młode położne przez pryzmat pokolenia, powinniśmy wspierać je i uczyć się od siebie nawzajem.
Wyzwania pojawiają się także w codziennej praktyce. Nauczenie się pracy w zespole oraz skutecznej komunikacji z pacjentką bywa trudne. Studenci mają wiele godzin praktyk, ale często pod okiem dydaktyka czy pracowników oddziału trudno im zdobyć samodzielne doświadczenie. Procedury, których uczymy w pracowniach, w szpitalu mogą wyglądać zupełnie inaczej, co rodzi dezorientację i krytykę. W takich sytuacjach powtarzam: „medycyna nie jest zero-jedynkowa” – trzeba umieć dostosować się do pacjenta, warunków i zasad obowiązujących na oddziale.
Wejście do zespołu pełnego osób o różnym doświadczeniu klinicznym i życiowym także bywa trudne dla absolwentów. Dlatego tak ważne są cierpliwość, umiejętność adaptacji i dawanie sobie czasu na naukę. Tylko w ten sposób młodzi mogą odnaleźć swoje miejsce w zawodzie i rozwijać się z każdym dniem pracy.
BLASK: Dlaczego rozwój przywództwa wśród położnych jest dziś tak istotny dla systemów ochrony zdrowia?
Dr n. o zdr. Magdalena Korżyńska-Piętas, profesor Uczelni: Położne odgrywają kluczową rolę w opiece nad kobietą, noworodkiem i rodziną, dlatego ich udział w procesach decyzyjnych dotyczących organizacji opieki zdrowotnej jest niezwykle ważny. Rozwój przywództwa pozwala położnym aktywnie wpływać na kształt systemów opieki, promować rozwiązania oparte na dowodach naukowych oraz reprezentować potrzeby kobiet i rodzin.
Silne przywództwo w środowisku położnych sprzyja również wzmacnianiu prestiżu zawodu oraz budowaniu bardziej efektywnych i zrównoważonych systemów opieki zdrowotnej.
BLASK: Jakie nowe wyzwania i cele stawia sobie Pani Profesor w pracy dydaktycznej i badawczej?
Dr n. o zdr. Magdalena Korżyńska-Piętas, profesor Uczelni: Obecnie realizuję projekt mamo.cast, w ramach którego powstają krótkie podcasty dla studentów obejmujące określone czynności położnicze i pielęgniarskie oraz karty wspomagające zapamiętywanie tych procedur. Moim marzeniem jest dalsze rozwinięcie tego przedsięwzięcia – szczególnie że otrzymuję sygnały, iż takie krótkie powtórki są niezwykle cenne dla przyszłych położnych.
Prowadzę także badania dotyczące motywacji studentów, które chciałabym rozszerzyć m.in. o Grecję. Dotychczas udało mi się je przeprowadzić w Polsce i na Litwie, a ich wyniki miałam okazję zaprezentować na konferencji naukowej w tym kraju. Co ciekawe, okazało się, że motywacja wewnętrzna polskich położnych jest zdecydowanie wyższa niż ich litewskich koleżanek. Oznacza to, że nasze studentki wybierają zawód położnej świadomie – z przekonania i poczucia misji – a nie przypadkowo.
BLASK: Jaką radę dałaby Pani Profesor młodym położnym, które chciałyby rozwijać się naukowo i angażować w działania międzynarodowe?
Dr n. o zdr. Magdalena Korżyńska-Piętas, profesor Uczelni: Uważam, że najważniejsza jest otwartość na świat i drugiego człowieka – jest to przydatne nie tylko w pracy w szpitalu, ale również w pracy naukowej. Nie należy się też bać, lecz każde doświadczenie traktować jako lekcję i korzystać z różnego rodzaju inicjatyw międzynarodowych oraz próbować poszerzać wiedzę na własną rękę.
Nie można oczekiwać, że przez całe życie będziemy kierowani przez kogoś – należy pamiętać, że wiele zależy od nas. Warto korzystać z okazji, które daje nam Uczelnia, a także z programów wymiany międzynarodowej. Sama studiowałam w Belgii w ramach programu Erasmus i było to dla mnie niesamowite przeżycie, które sprawiło, że stałam się odważniejsza i zaczęłam dostrzegać wiele nowych perspektyw zawodowych.
Dzięki temu doświadczeniu udało mi się w pełni rozwinąć wiele kompetencji związanych z odnajdywaniem się w międzynarodowym środowisku. Obecnie sama jestem koordynatorem tego programu dla kierunku położnictwo i zawsze podkreślam, że udział w programie jest jedną z najlepszych decyzji, jakie można podjąć w trakcie studiów.
