Jak rozpoznać zespół Tourette’a u dziecka – najważniejsze kryteria diagnostyczne i wczesne objawy. Rozmowa z prof. Magdaleną Chrościńską-Krawczyk

Jak rozpoznać zespół Tourette’a u dziecka – najważniejsze kryteria diagnostyczne i wczesne objawy. Rozmowa z prof. Magdaleną Chrościńską-Krawczyk

dr hab. n. med. Magdaleną Chrościńską-Krawczyk, profesor Uniwersytetu Medycznego
dr hab. n. med. Magdaleną Chrościńską-Krawczyk, profesor Uniwersytetu Medycznego

Zespół Tourette’a przez lata był postrzegany jako rzadkie i tajemnicze zaburzenie, kojarzone głównie z nagłymi, niekontrolowanymi tikami oraz mimowolnym wypowiadaniem wulgaryzmów. Dziś wiemy, że jego obraz kliniczny jest znacznie bardziej złożony, a samo schorzenie wcale nie występuje tak rzadko, jak wcześniej sądzono. Pierwsze objawy pojawiają się najczęściej w dzieciństwie i mogą budzić niepokój zarówno u rodziców, jak i nauczycieli. Jak rozpoznać zespół Tourette’a? Na co zwrócić szczególną uwagę? Jak przebiega diagnostyka i jakie są możliwości leczenia? O tym na łamach BLASKU rozmawiamy z dr hab. n. med. Magdaleną Chrościńską-Krawczyk, profesor Uniwersytetu Medycznego w Lublinie, Konsultantką Wojewódzką w Dziedzinie Neurologii Dziecięcej w województwie lubelskim (od 2017 roku), adiunkt w Klinice Neurologii Dziecięcej Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Lublinie oraz Przewodniczącą Lubelskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Neurologów Dziecięcych (od 2019 roku).

BLASK: Czy zespół Tourette’a jest rzeczywiście rzadką chorobą wśród dzieci i jak często występuje w populacji wieku rozwojowego?

Prof. Chrościńska-Krawczyk: Zespół Tourette’a rozpoznaje się u coraz większej liczby dzieci. Szacuje się, że częstość jego występowania w populacji dzieci i młodzieży w wieku 5–18 lat wynosi około 1%. Coraz częściej podkreśla się więc, że nie jest to schorzenie tak rzadkie, jak mogłoby się wydawać. Oczywiście występuje ono rzadziej niż tiki proste, jednak to właśnie one nierzadko stanowią zapowiedź zespołu Gillesa de la Tourette’a, który może rozwinąć się kilka lat po pojawieniu się pierwszych objawów.

BLASK: Jakie kryteria stosujemy przy diagnozowaniu tego zespołu u dzieci?

Prof. Chrościńska-Krawczyk: Choroba zwykle rozpoczyna się od tików prostych, głównie ruchowych. Z czasem dołączają do nich tiki wokalne. Objawy te powinny występować wielokrotnie w ciągu dnia, niemal codziennie, i w istotny sposób upośledzać codzienne funkcjonowanie dziecka. Tiki wpływają na jego funkcjonowanie w środowisku domowym, szkolnym i rówieśniczym. Zespół Tourette’a ujawnia się przed 18. rokiem życia. Przed postawieniem rozpoznania konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki różnicowej, polegającej na wykluczeniu innych chorób, takich jak pląsawica Huntingtona czy zaburzenia ruchowe spowodowane przyjmowaniem substancji psychoaktywnych.

BLASK: Jakie pierwsze objawy sygnalizują rodzice? Co powinno zaniepokoić?

Prof. Chrościńska-Krawczyk: Rodzice najczęściej zgłaszają się do poradni neurologicznej, gdy zauważą u dziecka tiki proste, takie jak nadmierne mruganie, grymasy twarzy czy unoszenie ramion. Większy niepokój budzi sytuacja, gdy do tików ruchowych dołączają tiki wokalne – np. pochrząkiwanie, powtarzanie określonych słów, a niekiedy wulgaryzmów (tzw. koprolalia), czy wtrącanie dźwięków i wyrazów nieadekwatnych do prowadzonej rozmowy. Objawom tym często towarzyszą dodatkowo tiki ruchowe.

BLASK: Czy zespół Tourette’a często współwystępuje z innymi zaburzeniami, takimi jak ADHD czy OCD?

Prof. Chrościńska-Krawczyk: Tak, zespół Tourette’a bardzo często współwystępuje z innymi zaburzeniami neurorozwojowymi i psychicznymi. W przypadku ADHD dotyczy to około 40–60% pacjentów, natomiast zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD) występuje u około 20–30% osób z tym rozpoznaniem. Należy jednak pamiętać, że tiki i inne zaburzenia ruchowe w przebiegu zespołu Tourette’a czy tików prostych wymagają różnicowania z zaburzeniami napadowymi, w tym padaczką. Dlatego w procesie diagnostycznym warto uwzględnić badanie EEG.

BLASK: Jakie są obecnie zalecane strategie terapeutyczne – farmakologiczne czy behawioralne?

Prof. Chrościńska-Krawczyk: Obecnie stosuje się zarówno strategie behawioralne, jak i farmakologiczne. Oddziaływania behawioralne prowadzone są przez psychoterapeutów i obejmują metody niefarmakologiczne. W leczeniu farmakologicznym wykorzystuje się klasyczne oraz atypowe neuroleptyki, a także klonidynę. Należy jednak podkreślić, że nawet przy stosowaniu farmakoterapii bardzo istotna jest psychoterapia. Dzieci z zespołem Tourette’a często doświadczają odrzucenia społecznego i izolacji z powodu nasilonych tików, zwłaszcza złożonych. Może to prowadzić do rozwoju zaburzeń lękowych czy depresyjnych, dlatego wsparcie psychologiczne odgrywa kluczową rolę. Zespół Tourette’a jest zaburzeniem z pogranicza neurologii i psychiatrii, a jego dokładna etiologia nie została dotąd w pełni wyjaśniona. Wskazuje się na podłoże genetyczne oraz zaburzenia przewodnictwa dopaminergicznego w mózgu. Szczególnie krępujące dla pacjentów są tiki wokalne, których nasilenie może zwiększać się pod wpływem stresu. Co istotne, również świadome hamowanie tików bywa przyczyną ich późniejszego nasilenia. Choć kluczową rolę odgrywają oddziaływania behawioralne, w praktyce klinicznej psychiatrzy często sięgają po leczenie farmakologiczne.

BLASK: Czy odpowiednio dobrane leki są w stanie całkowicie wyciszyć tiki?

Prof. Chrościńska-Krawczyk: Odpowiednio dobrana farmakoterapia może doprowadzić do znacznego ograniczenia, a niekiedy nawet całkowitego wyciszenia tików złożonych i ustąpienia ich objawów. Należy jednak pamiętać, że zarówno tiki proste, jak i złożone mogą nawracać pod wpływem stresu lub innych silnych emocji.

BLASK: Jak przebiega monitorowanie skuteczności wdrożonej terapii?

Prof. Chrościńska-Krawczyk: Pacjent regularnie zgłasza się na wizyty kontrolne do poradni psychiatrycznej lub neurologicznej. Podczas tych spotkań oceniana jest skuteczność leczenia. W przypadku dzieci istotną rolę odgrywają obserwacje rodziców, którzy informują o zmniejszeniu częstotliwości i nasilenia tików. Podstawowym kryterium oceny skuteczności terapii jest stopniowe ograniczanie liczby oraz intensywności tików, aż do ich całkowitego ustąpienia.


WYDARZYŁO SIĘ

Wydarzyło się

Odsłonięcie Dzwonu Życia i Nadziei

Pierwszy w woj. lubelskim Dzwon Życia i Nadziei odsłonięty w USK Nr 1 w Lublinie

2026-03-31 11:50:12

We wtorek (31 marca) w Centrum Chirurgii Piersi Onkologii Klinicznej i Radioterapii Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego Nr 1 w Lublinie odbyło się uroczyste odsłonięcie pierwszego w województwie lubelskim Dzwonu Życia i Nadziei. Został on ufundowany przez Fundację Pokonaj raka. 

zdjęcie grupowe wykonawców na koncercie

Muzyka ma niezwykłą moc – wyjątkowy wiosenny koncert dla małych pacjentów

2026-03-31 08:56:38

W sobotę, 28 marca 2026 roku, w Uniwersyteckim Szpitalu Dziecięcym w Lublinie odbył się wyjątkowy koncert wiosenny, zorganizowany przez Fundację PoMOC Daje MOC.

Wydarzenie miało charakter charytatywny i zostało przygotowane z myślą o najmłodszych pacjentach przebywających na oddziałach szpitalnych.

zdjęcie grupowe uczestników Surgeon Talent Camp, w tym dr Robert Chudzik

Międzynarodowy wyjazd szkoleniowy do Chin. Udział przedstawicieli Polski w „Meet the Expert – Surgeon Talent Camp in Thoracic & Esophageal Surgery”

2026-03-31 07:35:59

W dniach 23–27 marca 2026 roku w Guangzhou w Chinach odbył się prestiżowy międzynarodowy program szkoleniowy „Meet the Expert – Surgeon Talent Camp in Thoracic & Esophageal Surgery”, poświęcony nowoczesnym technikom chirurgii klatki piersiowej i przełyku. Wydarzenie miało intensywny, wieloośrodkowy charakter i obejmowało zarówno część praktyczną, jak i akademicką, koncentrując się na wymianie doświadczeń pomiędzy specjalistami z różnych krajów oraz…

 Łukasz Głaczkowski/USK Nr 4 w Lublinie

Potrójna radość w USK Nr 4 w Lublinie

2026-03-30 10:47:15

Dwie dziewczynki i chłopiec - Nadia, Kordian i Anastazja – przyszli na świat jako wcześniaki w 30. tygodniu ciąży. Przez cały okres poprzedzający poród stan dzieci i ich mamy był monitorowany przez zespół Klinicznego Oddziału Położnictwa, Perinatologii i Chorób Kobiecych USK Nr 4 w Lublinie, którym kieruje prof. dr hab. n. med. Bożena Leszczyńska-Gorzelak.

mgr Emilia Słoń

Efekty tych badań mogą pomóc m.in. w leczeniu łuszczycy. Innowacyjny projekt mgr Emilii Słoń w ramach Doktoratu wdrożeniowego

2026-03-30 08:35:10

„Opracowanie, charakterystyka i wdrożenie nowych koniugatów molekularnych na bazie kannabinoidów jako innowacyjnej strategii dermo-terapeutycznej i dermopielęgnacyjnej” – to tytuł projektu realizowanego przez mgr Emilię Słoń ze Szkoły Doktorskiej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie w ramach Doktoratu wdrożeniowego. Efekty jej badań mogą znaleźć zastosowanie w produkcji surowców kosmetycznych i pielęgnacyjnych oraz w leczeniu zmian dermatologicznych.