Nowa generacja terapii zaburzeń rytmu serca
Kardiowerter-defibrylator to urządzenie, którego zadaniem jest szybkie wykrycie zagrażających życiu arytmii i ich przerwanie poprzez odpowiednią interwencję elektryczną. Klasyczne systemy składają się z elektrod wprowadzanych do jam serca drogą żylną oraz generatora impulsów umieszczanego podskórnie.
- W systemie pozanaczyniowym elektroda nie jest wprowadzana do układu żylnego ani do serca, lecz implantowana pod mostkiem, w bezpośrednim sąsiedztwie mięśnia sercowego. Takie rozwiązanie ogranicza ingerencję w układ sercowo-naczyniowy, a jednocześnie – w odróżnieniu od urządzeń całkowicie podskórnych – umożliwia zastosowanie stymulacji przeciwarytmicznej, która często pozwala przerwać arytmię bez bolesnego wyładowania defibrylującego – wyjaśnia dr n. med. Marcin Janowski, pierwszy operator zabiegu.
Zabieg został przeprowadzony u młodego mężczyzny, u którego wykryto częstoskurcz komorowy.
- Pierwszym i jedynym objawem nieprawidłowości było utrzymujące się bardzo szybkie bicie serca. Poczułem je podczas wykonywania zwykłych czynności w domu. Nigdy wcześniej czegoś takiego nie doświadczyłem. Ponieważ szybkie bicie serca nie ustępowało, żona zawiozła mnie do szpitala. Po zabiegu czuję się dobrze, cieszę się, że praca serca będzie monitorowana przez urządzenie – mówi pacjent, pan Marek Brodziak.
Zdalny monitoring pracy serca
Uniwersyteckie Centrum Kardiologii i Kardiochirurgii USK Nr 4 w Lublinie jest ośrodkiem o najszerszym zakresie świadczeń kardiologicznych w regionie, oferującym wysoką dostępność nowoczesnych, małoinwazyjnych procedur oraz kompleksową rehabilitację kardiologiczną. Implantacje urządzeń wszczepialnych wykonywane są tu nieprzerwanie od 1969 roku, a pierwszy kardiowerter-defibrylator wszczepiono w 1997 roku. Zastosowanie systemów EV-ICD – podobnie jak wcześniej wdrożonych w ośrodku całkowicie podskórnych kardiowerterów-defibrylatorów (S-ICD) – pozwala uniknąć długotrwałej obecności elektrod w układzie żylnym i w sercu, co istotnie zmniejsza ryzyko powikłań, zwłaszcza w perspektywie wieloletniej terapii.
– Rozszerzenie naszych możliwości terapeutycznych o system EV-ICD to kolejny ważny krok w leczeniu pacjentów z wysokim ryzykiem nagłego zgonu sercowego. Pierwszy zabieg wykonaliśmy u młodego chorego, u którego zastosowanie klasycznych systemów było istotnie ograniczone. Dodatkowym atutem nowego urządzenia jest możliwość zdalnego monitorowania pracy serca, co pozwala na stały nadzór nad pacjentem i szybką reakcję w razie zagrożenia. Nasi lekarze regularnie podnoszą swoje kwalifikacje, szkoląc się w wiodących ośrodkach europejskich i prowadząc aktywną współpracę naukową. Dzięki temu pacjenci z makroregionu lubelskiego, a także z innych części kraju mają dostęp do najbardziej nowoczesnych metod leczenia chorób serca – podkreśla dr hab. n. med. Andrzej Głowniak, prof. UMLub, koordynator Uniwersyteckiego Centrum Kardiologii i Kardiochirurgii USK Nr 4 w Lublinie.
Pierwszy zabieg z wykorzystaniem systemu EV-ICD Aurora wykonali lekarze dr n. med. Marcin Janowski oraz lek. Dominik Wyszyński, przy zabezpieczeniu zespołu kardiochirurgicznego - dr hab. n. med. Marka Czajkowskiego, prof. UMLUB oraz lek. Sylwii Targońskiej. Procedura została przeprowadzona pod merytorycznym nadzorem prof. dr hab. n. med. Macieja Sterlińskiego z Narodowego Instytutu Kardiologii w Aninie – pioniera implantacji systemów EV-ICD w Polsce.
Pełen skład zespołu
Kardiolodzy:
- dr n. med. Marcin Janowski
- lek. Dominik Wyszyński
Kardiochirurdzy:
- dr hab. n. med. Marek Czajkowski, prof. UMLub
- lek. Sylwia Targońska
Anestezjolog:
Zespół pielęgniarski:
- Maria Wertel
- Alicja Walus
- Kamil Parada
- Aleksandra Oleszek (pielęgniarka anestezjologiczna)
- Tomasz Zdanowicz (pielęgniarz anestezjologiczny)
Elektroradiolog:
Podczas zabiegów zespół USK Nr 4 w Lublinie korzystał ze wsparcia inżynierów i techników z firmy Medtronic.
---
Autor: Alina Pospischil
Rzecznik Prasowy USK4
