Premierowa edycja rankingu objęła 101 instytucji szkolnictwa wyższego. Autorzy zestawienia oceniali uczelnie na podstawie sześciu kryteriów, które pozwoliły kompleksowo zmierzyć ich potencjał naukowy, jakość badań oraz efektywność działania. Cztery wskaźniki otrzymały wagę po 20%, natomiast dwa kolejne – po 10%.
Wśród najważniejszych kryteriów znalazły się nagrody środowiskowe, odzwierciedlające prestiż i jakość kadry naukowej. W tej kategorii uwzględniono laureatów najważniejszych krajowych wyróżnień naukowych przyznawanych przez Narodowe Centrum Nauki oraz Fundację na rzecz Nauki Polskiej. Nagrody przypisywano instytucjom zgodnie z afiliacją laureatów w dniu otrzymania wyróżnienia.
Istotnym elementem oceny były również publikacje naukowe indeksowane w bazie Scopus, które obrazują skalę bieżącej działalności badawczej uczelni. Oceniano także publikacje znajdujące się w najwyższym 1% najbardziej prestiżowych źródeł naukowych według wskaźnika CiteScore. W tym przypadku pod uwagę brano wyłącznie artykuły naukowe opublikowane w 2025 roku.
Znaczącą rolę odegrał również wskaźnik obecności naukowców w zestawieniu „World’s Top 2% Scientists”, przygotowywanym przez badaczy ze Stanford University we współpracy z wydawnictwem Elsevier. Kryterium to odzwierciedla międzynarodowy wpływ i rozpoznawalność badaczy związanych z daną uczelnią.
Ranking uwzględniał także potencjał kształcenia przyszłej kadry naukowej, mierzony liczbą doktorantów przypisanych do poszczególnych instytucji na podstawie danych systemu RAD-on. Ostatnim ocenianym obszarem była efektywność instytucjonalna, pokazująca relację pomiędzy osiągnięciami naukowymi a wielkością zasobów kadrowych uczelni. Wskaźnik ten pozwala ocenić, jak skutecznie instytucja wykorzystuje swój potencjał, ograniczając przewagę największych podmiotów wynikającą wyłącznie z ich rozmiaru.
Łączne wyniki wszystkich kategorii zostały znormalizowane do 100 punktów dla lidera rankingu. Pierwszą edycję zestawienia wygrał Uniwersytet Jagielloński, który osiągnął najwyższe wyniki w obszarze działalności publikacyjnej oraz liczby najbardziej wpływowych naukowców.
– Nasz ranking pokazuje wysoką koncentrację potencjału badawczego w kilku największych uczelniach akademickich. Najwyższe pozycje zajmują instytucje łączące silne wyniki publikacyjne, widoczność międzynarodową oraz wysoką efektywność instytucjonalną. Zastosowany przez nas model umożliwia jednoczesną ocenę skali, jakości, prestiżu, potencjału doktorskiego oraz efektywności instytucjonalnej – podkreśla na łamach „Forum Akademickiego” Jarosław Olszewski, prezes Fundacji Work & Science.
"Ranking Polskich Uczelni 2026" jest kolejnym projektem realizowanym przez Fundację Work & Science.
Wysoka pozycja Uniwersytetu Medycznego w Lublinie stanowi potwierdzenie dynamicznego rozwoju uczelni, zaangażowania jej społeczności akademickiej oraz rosnącego znaczenia prowadzonych badań naukowych w kraju i na arenie międzynarodowej.
Link do Rankingu Polskich Uczelni 2026.